Ο Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύλλογος «Πορεία Αγάπης», που εδρεύει στη Λάρισα (Ηπείρου 79-83) πραγματοποίησε την καθιερωμένη - λόγω της λήξης των Κατηχητικών Συνάξεων, χρονικής περιόδου 2025/2026 - προσκυνηματική της εκδρομή σε μοναστήρια του Πηλίου ,την Κυριακή 17 Μαϊου 2026.
Πρώτη επίσκεψη στην Ιερά Μονή Ταξιαρχών (Πηλίου),με το επιβλητικό νέο Καθολικό,τον ανακαινισμένο παλαιό ι.ν. και τις εφέστιες εικόνες του Ταξιάρχη Μιχαήλ και της Παναγίας Παραμυθίας εκ του Αγίου Όρους.

Μετά τον εκκλησιασμό, ξενάγηση και πνευματικός λόγος από την εντεταλμένη Μοναχή, προσκύνηση του μοναδικού αγίου Λειψάνου του Αγίου Σταματίου του νεομάρτυρος και των εφεστίων εικόνων. Ακολούθησε το κέρασμα στο αρχονταρίκη και η συνάντηση με την Καθηγουμένη Νικοδήμη Μοναχή.
Ακολούθησε η επίσκεψη στην ι.μ. Τιμίου Προδρόμου ,Βυζίτσα Πηλίου, προσκύνηση των αγίων λειψάνων του μοναστηριού, συνάντηση με την Ηγουμένη Μαρκέλλα και το κέρασμα στο αρχονταρίκι με μοναστηριακό πηλιορείτικο γλυκό.

Τελευταία επίσκεψη το μετόχι της ι.μ.Μ.Λαύρας στην Άνω Γατζέα ( ι. μ. Αγίας Τριάδος ), όπου ο Γέροντας π. Γρηγόριος , μετά το κέρασμα στο αρχονταρίκι, ανέλυσε τα πολλά και βαθύτατα μηνύματα της Κυριακής του Τυφλού και στη συνέχει στο καθολικό ηο Εσπερινός και η κατανυκτική παράκληση της Παναγίας Γοργοϋπηκόυ.

Επιστροφή στην πολη μας το βράδυ,έχοντες στις αποσκευές πλούσιες πνευματικές εμπειρίες και τις ωραίες εικόνες της φυσικής ομορφιάς του γειτονικού μας Πηλίου,που αποτελεί το «μπαλκόνι του Παγασητικού» και της γύρω περιοχής.

Η Πορεία Αγάπης ευχαρίστησε ΌΛΟΥΣ τους συμμετέχοντες στην προσκυνηματική αυτή εκδρομή και ιδιαιτέρως τις Κυκλάρχισσες, Κυκλάρχες και συμμετέχοντες σε αυτούς, ανανεώνοντας,την συνάντηση για τον Οκτώβριο με την έναρξη της νέας κατηχητικής χρονιάς 2026/2027.

Καλό και ευλογημένο Καλοκαίρι , υγιεινό, γόνιμο και πνευματικώς καρποφόρο

Ακολουθεί ένα σύντομο ιστορικό του οδοιπορικού μας.

Ανάμεσα στα δυο Πηλιορείτικα χωριά, τον Άγιο Βλάσιο και τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, σε απόσταση μισής ώρας περίπου από τον Βόλο και σε υψόμετρο 650 μ.,βρίσκεται η ι.μ.Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Κοινόβιος,γυναικεία.Το μοναστήρι υπάγεται διοικητικώς στον Δήμο Μηλεών, ενώ εκκλησιαστικώς στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος & Αλμυρού. Η μοναστική αδελφότητα αποτελείται από 35 περίπου μοναχές που συνεχίζουν την χιλιετή σχεδόν ιστορική παράδοση του μοναστηριού αυτού.

Ίδρυση και πορεία στον χρόνο

Ἡ Ἱερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν ως ανδρώα ι.μ,ρίχνει τά πρῶτα θεμέλιά της στόν 12ο αἰ., στήν νότια πλαγιά τοῦ Πηλίου.Είναι η εποχή που ήκμαζε ο μοναχισμός στην περιοχή αυτή και στον Κίσσαβο (γνωστή η περιοχή ως «Βουνό τῶν Κελλίων» καί «δεύτερο Ἅγιον Ὄρος».
Μετά τήν πυρπόληση καί τήν ὁλοσχερῆ καταστροφή της τό 1310 μ.Χ., πιθανόν ἀπό Καταλανούς πειρατές, ἡ Μονή ξανακτίζεται στή σημερινή της θέση, ὑψηλότερη τῆς πρώτης, γιά μεγαλύτερη προστασία ὄχι μόνο ἀπό τούς ἐπιδρομεῖς, ἀλλά καί ἀπό τίς δυσμενεῖς καιρικές συνθῆκες.
Επί Τουρκοκρατίας ἡ Μονή, επειδή-όπως όλα τα μοναστήρια-συνεισέφερε στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821,έλαβε το τίμημα της…καταστροφής. ὡς ἀντίποινα τῶν Τούρκων κατακτητῶν.
Οἱ παλαιότερες γνωστές κτηριακὲς ἀνακαινίσεις της ανάγονται στόν 18ο καί στόν 19ο αἰ. Τό κατανυκτικὸ Καθολικό της ἱστορεῖται μέ σπάνιες τοιχογραφίες λαϊκῆς τέχνης, ἐνῶ τό ἀριστουργηματικὸ ξυλόγλυπτο τέμπλο φέρει ἐξαιρετικὲς φορητὲς εἰκόνες τοῦ 1772. Μεταξύ αὐτῶν, ἡ παλαιότερη εἰκόνα τοῦ Αρχαγγέλου Μιχαήλ (12ος αἰ.), εἶχε γίνει ὀνομαστή ἀνά τούς αἰῶνες γιά τό πλῆθος τῶν θαυμάτων πού ἐπιτελοῦνταν δι᾿ αὐτῆς. (Σημ: Ἡ θαυματουργή εἰκόνα τοῦ Αρχαγγέλου Μιχαήλ συλεῖται ἀπό ἀρχαιοκαπήλους, ἀντικαθίσταται, ὅμως, ἀπό ἄλλη, πού φιλοτεχνεῖται τό 1976).
Στὸ ἀποκορύφωμα τῆς αἴγλης της φθάνει ἡ Μονή κατὰ τὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 19ου αἰῶνος, ἐπὶ ἡγουμενίας τοῦ Ἱερομονάχου Γαβριήλ Ιωάσαφ, που κατάγονταν ἀπό τό γειτονικό χωριό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Νηλείας. Αγιορείτης Μοναχός ο Γραβριήλ Ιωάσαφ, έρχεται στο μοναστήρι και το ἀναδεικνύει σε μεγάλο πανθεσσαλικό προσκύνημα τῆς Θεσσαλικῆς περιφέρειας, πλουτίζοντάς την παράλληλα μέ μετόχια, κειμήλια καί ἀφιερώματα.
Μετὰ τὴν ὁσιακὴ του κοίμηση, τό 1911, ἡ ἱστορική Μονή ἐρημώνει ἀπὸ μοναχούς καί σέ διάστημα μισοῦ αἰῶνα φθάνει σέ κατάσταση ἐρειπώσεως.

Το μοναστήρι…ξαναζωντανεύει.

Τον Απρίλιο του 1976 το απορφανισμένο μοναστήρι απέκτησε μια ανθρώπινη παρουσία. Η οσιωτάτη μοναχή Θεοδούλη (Μαλακατσοπούλου) από τα Μετέωρα, εξέφρασε την επιθυμία να εγκαταβιώσει στον τόπο αυτό, χωρίς να τρομάξει από την οικτρή εικόνα της ερήμωσης. Ζήτησε προς τούτο και έλαβε την ευλογία του τότε Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος & Αλμυρού, μακαριστού κυρού Χριστοδούλου. Πράγματι, μετά από την νόμιμη διαδικασία, η Μονή επανασυστάθηκε και αναγνωρίστηκε ως Γυναικεία, με το Π.Δ.605/80 (Φ.Ε.Κ. 161/Α, στις 15 Ιουλίου 1980,με πρώτη Ηγουμένη την Γερόντισσα Θεοδούλη,σημερινή Ηγουμένη της ι.μ.Τιμίου ΠροδρόμουΒροχιάς Βόλου.

Λίγα χρόνια αργότερα ένας ιερέας πνευματικός στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου, με θείο ζήλο και με πολλές πνευματικές θυγατέρες, ορισμένες από τις οποίες εκδήλωναν φιλομοναχικές τάσεις, αναζητούσε για τις υποψήφιες μοναχές τόπο μοναστικής καταπαύσεως. Η απάντηση στις επίπονες αναζητήσεις και στις αγωνιώδεις προσευχές του δεν άργησε να' ρθεί: το ερειπωμένο μοναστήρι τον καλούσε για να αναπαύσει εκεί τις νέες ψυχές που ποθούσαν την αφιέρωση, αναλαμβάνοντας στους ώμους του σαν νέος Άτλας όχι μόνο την πνευματική τους καθοδήγηση, αλλά και το βάρος και την ευθύνη της κτηριακής ανακαινίσεως του ιερού τόπου.

Κάτω ἀπό τήν προστασία τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου (Μακ. Χριστοδούλου) ἀρχίζει τὸ 1988 νὰ συγκροτεῖται ἡ σημερινὴ Ἀδελφότητα ὑπό τήν ἡγουμενία τῆς Γερόντισσας Νικοδήμης, ἡ ὁποία ἐνθρονίζεται ἐπίσημα ἀπό τον σημερινό Μητροπολίτη Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ, κ. Ἰγνάτιο, τόν Μάϊο τοῦ 1999. Κάτω ἀπό τήν μητρική της καθοδήγηση, μέ τήν παράλληλη ἀκάματη συμπαράσταση τοῦ νέου Κτήτορος τῆς Μονῆς) καί σήμερα μακαριστοῦ Γέροντός της Ἀντωνίου πρεσβυτέρου, ἀλλά καί μέ τήν φιλομόναχη συνδρομή τοῦ Ἐπισκόπου της, ἡ Ἀδελφότητα ἀγωνίζεται νά ἀνταποκριθεῖ στή μακραίωνη ὀρθόδοξη μοναστική παράδοση, πρός δόξαν τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του.

Έτσι, ο π. Αντώνιος Ζούπης, με την ιδιότητα του Γέροντος Πνευματικού, και ο πρώτος πυρήνας της γυναικείας Αδελφότητας (που στελέχωσε τη Μονή στα τέλη του 1988), προχώρησαν στο επίμοχθο έργο της πνευματικής καταρτίσεως και της αποκαταστάσεως της ερειπωμένης Μονής, με στήριγμα την αγάπη και το ενθουσιασμό τους για την μοναστική ζωή, την βοήθεια των πιστών και την χάρη των Αγίων!

Ἡ Μονή ἔχει τήν εὐλογία νά χρησιμοποιεῖ σήμερα ὡς μετόχι της ἕνα μονύδριο ἀφιερωμένο στή Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος, πού οἱ ντόπιοι συνηθίζουν νά ἀποκαλοῦν «Μεγα-Σωτήρα».

Ἡ θέση του εἶναι γραφικότατη. Τό παλαιό κτηριακό του συγκρότημα, μικρό καί πολύ χαριτωμένο, ὑψώνεται μέσα σέ μία ἥμερη φύση στή θέση «Κανάλια» τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Νηλείας, σέ ἕνα φυσικό ἐξώστη πού βλέπει τόν Παγασητικό.

Χρήσιμες Πληροφορίες

Η ι.μ Ταξιαρχών Πηλίου διαθέτει Ραδιοφωνικό Σταθμό «Μοναχική Διακονία 87.5 - Βόλος on LIVE24.gr» με 24ωρο,πλήρες πρόγραμμα, [πρωϊνή ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ημερήσιο πνευματικό πρόγραμμα, ενδιαφέροντα κηρύγματα γνωστών Κληρικών και Λαϊκών Ιεροκηρύκων, ιερές ακολουθίες (Απόδειπνο, μεσονυκτικό κλπ)].

Οι χρήστες του διαδικτύου (Η/Υ,Τάμπλετ κλπ), ευκόλως το αναζητούν στο «Ραδιοφωνικό Σταθμός ι.μ. Ταξιαρχών Πηλίου». Η ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής ενδιαφέρουσα,με πληροφορίες για το καθημερινό ωράριο λειτουργίας της , το Πρόγραμμα του Ρ/Σ και άλλα χρήσιμα στοιχεία.
Όντως, ένας ευλογημένος Ραδιοφωνικός σταθμός που κρατάει συντροφιά στους πιστούς που το επιθυμούν, καθ΄όλην την διάρκεια της ημέρας και της νύκτας!
Η Διεύθυνση του μοναστηριού είναι:Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Άγιος Γεώργιος Νηλείας,Τ.Θ. 1894, Τ.Κ.373 00 ΑΓΡΙΑ ΒΌΛΟΥ